زمینه و هدف: سالهاست که زایمان در آب به عنوان یکی از روشهای غیردارویی، جهت کاهش درد زایمان در نقاط مختلف دنیا انجام می شود و اجرای آن در ایران می تواند گام جدیدی در جهت خوشایند سازی زایمان باشد. هدف از این مطالعه، تعیین تاثیر استفاده از حوضچه آب گرم بر شدت درد مرحله فعال زایمان بود. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی بالینی با گروه کنترل بود که بر روی 114 زن با حاملگی ترم و زایمان اول تا سوم انجام گرفت. 52 نفر به صورت داوطلبانه در گروه زایمان در آب و 62 نفر با روش نمونه گیری در دسترس، در گروه کنترل قرار گرفتند. زنان در دو گروه، از شروع فاز فعال زایمان (دیلاتاسیون 5-4 سانتی متر)، وارد مطالعه شدند و مراقبت های انفرادی دریافت نمودند. زنان گروه زایمان در آب، حداقل به مدت یک ساعت در شروع مطالعه، در مرحله اول زایمان و نیز از شروع مرحله دوم زایمان تا خروج جنین، از حوضچه آب گرم با دمای 36.8-39 درجه سانتی گراد استفاده می نمودند. شدت درد در زمان های مختلف در مرحله اول و همچنین در شروع مرحله دوم زایمان با استفاده از خط کش مدرج 10 شماره ای اندازه گیری شد. از آزمون تی زوج جهت تعیین تغییرات شدت درد در هر گروه و از آزمون های کای دو، تی مستقل و من ویتنی جهت مقایسه تغییرات شدت درد بین دو گروه استفاده شد. سطح معنی دار آماری 0.05 در نظر گرفته شده بود. یافته ها: نتایج نشان داد که شدت درد در 15 دقیقه اول، در گروه زایمان در آب، مختصری کاهش یافته و به عبارت بهتر تثبیت شده بود و با گروه کنترل که افزایش پیدا کرده بود، تفاوت داشت (P=0.009). در شروع مرحله دوم زایمان نیز، شدت درد در گروه زایمان در آب، به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل بود (P<0.0001). بطور کلی، زنان در گروه زایمان در آب، در مرحله فعال زایمان درد کمتری را نسبت به گروه کنترل تجربه کرده بودند، هر چند که بجز 2 مورد فوق، تفاوت ها از نظر آماری معنی دار نبود. نتیجه گیری: استفاده از حوضچه آب گرم در طی لیبر و زایمان، با افزایش آرامش مددجو، در تسکین شدت درد زایمان خصوصا در مراحل اولیه و نیز در شروع مرحله دوم زایمان نقش موثری دارد. هر چند که اختلاف آماری معنی داری در بسیاری از موارد بین دو گروه مشاهده نشد، ولی کمتر بودن شدت درد در گروه زایمان در آب، از نظر بالینی حایز اهمیت می باشد، چرا که چنانچه بتوان هر چند به صورت جزیی از درد زنان کاست، می توان تجربه ای خوشایند را برای آنان تضمین نمود و احتمالا قدم موثری در کاهش تعداد سزارین های انتخابی به علت ترس از درد زایمان برداشت.

مقدمه: زایمان تجربه ای دردناک برای اکثر زنان می باشد، از آنجایی که طب فشاری به عنوان یکی از روش های غیر تهاجمی کنترل درد مطرح است، پژوهشی با هدف تعیین تاثیر طب فشاری بر شدت درد زایمان در خانم های باردار بستری در بلوک زایمان بیمارستان کمالی کرج سال 1385 انجام گرفت.روش کـار: در این کار آزمایی بالینی دوسوکور، 128 خانمی که جهت انجام زایمان با دیلاتاسیون سرویکس3 cm  بستری شده بودند به روش تخصیص تصادفی در دو گروه تجربی، 30 دقیقه اعمال فشار بر نقطهsp-6  و گروه شاهد، 30 دقیقه تماس در نقطه sp6 قرار گرفتند. میزان شدت درد توسط مقیاس سنجش دیداری درد قبل از مداخله، بلافاصله بعد از مداخله، 30 دقیقه و هر یک ساعت تا انتهای مرحله اول زایمان، همچنین تفاوت میزان شدت درد بلافاصله بعد و قبل از مداخله، 30 دقیقه بعد و قبل از مداخله، هر یک ساعت بعد از مداخله تا انتهای مرحله اول زایمان و قبل از مداخله بررسی گردید، به علاوه میزان شدت درد بلافاصله بعد از مداخله، 30 دقیقه و هر یک ساعت تا انتهای مرحله اول زایمان در هر گروه به تفکیک ارزیابی گردید.یافته ها: میزان شدت درد قبل از مداخله در دو گروه اختلاف آماری معنا داری نداشت. میزان شدت درد بلافاصله بعد از مداخله، 30 دقیقه و هر یک ساعت بعد از مداخله تا انتهای مرحله اول زایمان در دو گروه متفاوت معنا داری مشاهده نشد. همچنین تفاوت شدت درد در مراحل بلافاصله بعد و قبل از مداخله، 30 دقیقه بعد و قبل از مداخله و هر یک ساعت تا انتهای مرحله اول زایمان و قبل از مداخله نیز در دو گروه اختلاف معناداری وجود نداشت، به علاوه در بررسی میزان شدت درد در هر گروه یافته ها (بیانگر افزایش میزان شدت درد در گروه شاهد (p<0.0001) از بلافاصله بعد از مداخله تا انتهای مرحله اول زایمان بود و در گروه تجربی نیز (p<0.0001) میزان شدت درد از مرحله بلافاصله بعد ازمداخله تا انتهای مرحله اول زایمان افزایش داشته است.نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، استفاده از طب فشاری به تنهایی قادر به کاهش درد زایمان نمی باشد و نیاز به همراهی با روش های غیر تهاجمی دیگر بی دردی است.

مقدمه: ترس از لیبر، منجر به افزایش بی رویه سزارین می گردد. به دلیل عوارض متعدد مادری و جنینی روش های بیدردی دارویی، مادران تمایل به استفاده از روش های غیردارویی دارند. یکی از روش های غیردارویی، طب سوزنی است. این مطالعه با هدف بررسی آثار طب سوزنی بر شدت درد زایمان انجام شد.مواد و روش ها: این بررسی در دو گروه 30 نفری طب سوزنی «حقیقی» و طب سوزنی «کاذب»، جمعا 60 نفر انجام شد. در این تحقیق برای گروه مورد از 12 نقطه طب سوزنی و در گروه شاهد از 6 نقطه استفاده شد. شرکت کنندگان از نظر شدت درد در قبل از طب سوزنی، نیم ساعت، یک ساعت، و دو ساعت بعد از طب سوزنی و دو ساعت پس از زایمان، مورد مقایسه قرار گرفتند. برای ارزیابی درد در دو گروه از جدول مقایسه ای بصری استفاده شد.آزمون آماری: به منظور مقایسه درد و آرامش از آزمون من ویتنی و جهت همسان سازی متغیرها از آزمون کلموگروف اسمیرنوف استفاده شد.نتایج: نتایج تحقیق نشان داد که بین میانگین شدت درد و آرامش در دو گروه قبل از طب سوزنی، نیم ساعت، یک ساعت و دو ساعت بعد طب سوزنی و دو ساعت بعد از زایمان اختلاف معنادار آماری دیده نشد [(P=0.46)، (P=0.29)، (P=0.30)، (P=0.84)، (P=0.41)]. از طرفی نتایج در ارتباط با آرامش نیز در دو گروه، قبل از طب سوزنی، نیم ساعت، یک ساعت و دو ساعت بعد از طب سوزنی و دو ساعت بعد از زایمان اختلاف معنادار آماری را نشان نداد [(p=0.54)، (p=0.50)، (p=0.54)، (p=0.09)، (p=0.92)]. در بررسی مقایسه اختلاف شدت درد در گروه مورد، قبل از طب سوزنی با نیم ساعت بعد، با یک ساعت بعد، با دو ساعت بعد، نیم ساعت بعد با یک ساعت بعد از طب سوزنی و بین دو ساعت با یک ساعت بعد از طب سوزنی، اختلاف معنادار آماری دیده شد (p<0.0001). در بررسی اختلاف شدت درد در گروه شاهد نیز قبل از طب سوزنی با نیم ساعت بعد از طب سوزنی، با یک ساعت بعد، با دو ساعت بعد، نیم ساعت بعد، با یک ساعت و بین دو ساعت بعد با یک ساعت بعد، اختلاف معناداری از نظر آماری دیده شد (p<0.0001).نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که طب سوزنی اثری بر درد زایمان نداشت.